ادعای خلاف شرع بودن بند 1، 1-1، 2-1 و تبصره ذیل آن از مصوبه شورای عالی شهرسازی و معماری ایران در خصوص کلیات طرح جامع شهر مقدس و مسایل اصلی مربوط به آن مورخ 1393/4/29 و بند 3-1، 3-2، 3-6 از مصوبه شورای عالی شهرسازی و معماری ایران در خصوص طرح جامع مشهد مورخ

رئیس محترم هیأت عمومی دیوان عدالت اداری
با سلام و تحیّت
عطف به نامه شماره 200/147350/210/9000 مورخ 25/09/1394؛

موضوع بند 1، 1-1 ، 2-1 و تبصره ذیل آن از مصوبه شورای عالی شهرسازی و معماری ایران در خصوص کلیات طرح جامع شهر مشهد و مسایل اصلی مربوط به آن مورخ 29/4/1393 و بند 3-1 ، 3-2 ، 3-5 و 3-6 از مصوبه شورای عالی شهرسازی و معماری ایران در خصوص طرح جامع مشهد مورخ 23/10/1393، در جلسات متعدد فقهای معظم شورای نگهبان مورد بحث و بررسی قرار گرفت و نظر فقهاء به شرح ذیل اعلام می‌گردد:
_ اطلاق بندهای مورد شکایت (بند 1-1 و 2-1 و تبصره ذیل آن از بخش اول مصوبه شورای‌عالی شهرسازی و معماری ایران در خصوص کلیات طرح جامع شهر مشهد مورخ 29/4/1393 و بندهای 3-1، 3-2، 3-5 و 3-6 بخش سوم از مصوبه شورای‌عالی شهرسازی و معماری ایران در خصوص طرح جامع مشهد مورخ 23/10/1393) نسبت به مواردی که مخالف مفاد وقفنامه¬های مناطق مورد نظر است خلاف شرع می¬باشد همچنین انتفاعی که شهرداری یا دستگاههای دیگر مجاز به آن در موقوفات شده¬اند ملک را از وقفیت خارج نمی‌کند و موقوفه را به ملکیت آنها در نمی‌آورد و در صورت انتفاء استفاده مقرر ملک باید به دستگاه واگذار کننده مسترد گردد.
------------
:: مستندات